Omstandigheden
Het is slachtofferverraad
Een marteling zonder eindpunt
Ik in mijn ritme, en vergeet daarmee al je achternamen.
Je voorletters, de medeklinkers en de bijstanders.
De drempel gevormd uit botten en vlees van hen die niet weten wat een verjaardagstaart is.
Ik weet niet meer wie je bent, ik heb geen herinnering van de context waarin je me veracht.
Er zijn kloven tussen mijn vingers die trachten een litteken te vormen die misschien in de leegte past, waarvan je mij beschuldigd die te vullen.
Ik ben hier niet.
En de schim die afgetekend is langs de ambities die me zijn opgelegd.
De schim heeft wel een naam
De schim is 10 jaar geleden dood gegaan
En 16 jaar geleden
En gisteren
En over 3 jaar.
Ik ben hier misschien wel?
Maar wat je vraagt, is misplaatst.
Mijn moedertaal vervaagt
Ik denk in een spraak die te makkelijk rijmt, ik zing in talen die je niet begrijpt
De vleesmassa die onophoudelijk verantwoording over opletten vermijd
Ik haat het
De zekerheid
De voltooiing van de informatie op hun plek
Het is een leugen
Geweld tegen een ambtenaar is strafbaar.
Reacties
Een reactie posten